W połowie września na Instagramie pojawił się Jean Phil: mężczyzna w brązowym garniturze, z blond bobem i podkręconym wąsem. W cztery tygodnie zebrał około 244 tys. obserwujących. Nie istnieje. To postać stworzona z pomocą AI.
W tym samym czasie wirtualna „komiczka” Tiffany Sloan zdobyła około 375 tys. obserwujących, opowiadając słowo w słowo żarty prawdziwych stand-uperów.
Takie konta widzimy dziś w feedach codziennie, także u naszych klientów, gdy analizujemy ich konkurencję i trendy w kategorii. Polskie teksty o wirtualnych influencerach to zwykle listy zalet: pełna kontrola, brak skandali, bezpieczeństwo marki. Z naszej perspektywy obraz jest bardziej złożony. Nie wydajemy tu wyroku. Dzielimy się tym, co obserwujemy, i pytaniami, które warto sobie zadać, zanim marka wejdzie w ten temat.
Skąd ta fala AI influencerów
Jeszcze dwa lata temu wirtualny influencer był projektem dla dużej marki z budżetem na grafikę 3D. Dziś wystarczy jedna osoba, narzędzie do generowania wideo i pomysł na powtarzalny motyw.
Bariera wejścia spadła prawie do zera
Narzędzia AI pozwalają w kilka minut stworzyć postać i wstawić ją do istniejącego filmu. Widzimy, jak to zmienia krajobraz: obok dopracowanych postaci prowadzonych przez agencje pojawiają się setki kont zakładanych „na próbę”, które publikują kilka filmów dziennie i sprawdzają, co chwyci.
Dwie strategie, które dziś dają zasięg
Pierwsza to absurd. Postać ma jeden przerysowany wygląd i jeden powtarzany gag, jak Jean Phil. Nie udaje człowieka, jest memem. Po jego sukcesie w ciągu kilku dni pojawili się naśladowcy z tym samym schematem, a część z nich zarabia nie na współpracach z markami, tylko na kryptowalutach.
Druga to kopiowanie. Konto AI bierze materiał, który już się sprawdził u prawdziwego twórcy, i odtwarza go 1:1 z nową twarzą i głosem. Tak działała Tiffany Sloan. Dla twórców to kradzież pracy, dla platform problem, a dla marek sygnał, że liczba wyświetleń nie mówi już, czy za kontem stoi cokolwiek wartościowego.
Co z tego wynika dla marek
Zasięg stał się tani do wyprodukowania, więc przestaje być dowodem wartości. Kiedy klient pyta nas, czy warto wejść we współpracę z kontem AI, bo „ma miliony wyświetleń”, pierwsze pytanie brzmi: skąd te wyświetlenia się biorą i kto stoi za kontem.
Czym są wirtualni influencerzy
Wirtualny influencer – cyfrowa postać prowadząca profil w mediach społecznościowych, tworzona z użyciem grafiki 3D, generatywnej AI lub obu tych technologii. Może publikować, „reagować” na bieżące wydarzenia i podpisywać współprace reklamowe jak człowiek.
W praktyce widzimy trzy typy, a każdy niesie dla marki inne ryzyko.
Trzeci typ to nowość tej jesieni. Nie udaje człowieka, więc ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd jest mniejsze. Za to marka często nie ma z kim rozmawiać o współpracy.
Czy odbiorcy odróżniają AI od człowieka
Coraz słabiej. Nierealistyczne postacie bywają brane za prawdziwe osoby nawet wtedy, gdy mają w bio informację, że są AI. Widzimy to w komentarzach pod takimi profilami: część odbiorców nie ma pojęcia, z kim rozmawia.
Instagram wymaga oznaczania
Od 31 sierpnia 2026 Instagram wymaga, by profile przedstawiające wygenerowaną postać miały etykietę „Profil wygenerowany przez AI”. Konta bez niej tracą zasięg i wypadają z rekomendacji. Zasada nie dotyczy twórców, którzy używają AI tylko jako wsparcia przy własnych treściach.
Dla marek to ważny sygnał. Platforma sama mówi, że jej użytkownicy nie lubią odkrywać po czasie, że „człowiek” był wygenerowany. Transparentność przestaje być wyborem, a staje się warunkiem zasięgu.
Wysokie zaangażowanie i co z niego wynika
Wirtualne postacie często mają wyższy engagement niż ludzie. Pytanie, co ten engagement oznacza. W naszej pracy patrzymy na trzy rzeczy:
Czy baza rośnie stabilnie, czy po pierwszym wiralu konto stoi albo traci obserwujących.
Czy konto publikuje regularnie, czy zostało porzucone po kilku tygodniach.
Skąd bierze się zasięg: z wartości dla odbiorcy, z absurdu, czy z cudzych treści.
